Geur en verleiding

Geuren, vooral de geurstoffen (feromonen) die ieder lichaam afscheidt, trekken mensen onbewust naar elkaar toe of stoten ze juist van elkaar af, omdat de hypofyse op geurstimulansen reageert met het afgeven van hormonen en omgekeerd.

De geurstoffen hebben een levensreddende functie: pasgeboren baby’s herkennen hun moeder, die hen voedt, aan haar stem, maar vooral aan haar geur. Kijk hiervoor ook eens op Happy Babies.

Ook in de dierenwereld zijn geuren belangrijk. Dieren ruiken vijanden al van mijlenver, lang voordat er iets te horen of te zien is.

  • De zijderupsvlinder scheidt een lokstof af om al van  kilometers afstand de andere sekse aan te trekken.
  • De bunzing verdedigt zich met geur en de jachthond vindt het wildspoor met zijn neus.
  • De civetkat uit Afrika en het muskushert uit Tibet produceren een stof vanuit hun geurklieren waarmee ze onder meer hun territorium afbakenen.

Misschien is het ruiken van elkaars geur wel veel bepalender voor ons gedrag dan we willen toegeven. Een geur bepaalt voor een groot deel op wie we wél en op wie we nooit van ons leven verliefd zullen worden.

Uit Amerikaans onderzoek bleek dat we mensen die genetisch het meest op ons lijken, het minst lekker vinden ruiken en omgekeerd. Zo creëert de natuur biodiversiteit: ze zorgt ervoor dat verschillende soorten genen worden gemengd om inteelt te voorkomen.

Het typische ‘neuzen’ bij verschillende volken is niet alleen een begroeting maar ook een subtiele manier om elkaar te besnuffelen.
Geur en reuk zijn dan ook uitermate belangrijk voor intermenselijk contact.

end